Eu sei que vou te amar


Vinicius de Moraes y María Creuza

Eu sei que vou te amar
por toda a minha vida eu vou te amar...


Cantaba María Creuza en aquel disco que Vinicius de Moraes grabó en Argentina con Toquinho, María Bethania y la propia Creuza. Se trataba de “Vinicius de Moraes en La Fusa” y, a día de hoy, aún sigue siendo uno de esos discos que, de alguna manera, me cambió la vida.

Se equivocaba Houellebecq cuando decía, en “Plataforma”, que “el arte no puede cambiar la vida”. Todos nosotros valemos lo que valen nuestros puntos de inflexión. Los amores perdidos, los corazones que nos apuñalaron, los muertos que tuvimos que enterrar… Pero también las canciones que un día nos dejaron sin aliento, las películas que nos pusieron el dichoso nudo en la garganta, los libros que no queríamos que terminaran nunca… Los que leéis este blog, ya sabéis a lo que me refiero. Esas cosas que, de una forma absolutamente subjetiva, hacen que la vida valga la pena.

“Vinicius de Moraes en La Fusa” se precipitó sobre mi esqueleto como un meteorito y, después de destruir gran parte de mis fantasmas, me salvó la vida. Yo vivía en otra ciudad, más al norte y más inhóspita, cuando el timbre cálido de María Creuza atronó mis desidias. Yo ya dije, al comenzar este blog, que mi amor al jazz le debe mucho a mi amor a la bossa nova. Sin aquel fabuloso disco de Getz/Gilberto, quizá, nunca habría llegado al jazz. O, al menos, no habría llegado del modo en que lo hice: para quedarme a vivir en él.

Esta noche, estos días y estos meses empiezo a entender aquella letra con la que María Creuza me arañaba cuando mi vida estaba a punto de colarse por un sumidero de apatía y desilusión. A veces nos pasa. Nos tiramos media vida tarareando una canción. Conocemos lo que significan los versos de la letra, pero no entendemos su significado. Pero de pronto un día, hay un nuevo punto de inflexión, un escalofrío que se desborda por el reconocimiento y sueltas un “Joder”. Así, a sangre fría.

Esta noche andaba yo buscando la palabra jazz en google. Es una forma tan buena como cualquier otra para pasar el tiempo y no darme demasiada cuenta de que esta casa se queda muy vacía cuando El Hombre se va a una casa demasiado llena y dolorosa. Pero ésa es otra canción. El caso es que he descubierto que, por mucho que nos digan que el jazz es una música de minorías, cada vez se van sumando más festivales e iniciativas a esta fiebre que nos salva del tedio a unos cuantos. Alcorcón celebra su I Festival de Jazz y, entre los platos de su menú inaugural, se encuentra aquella voz que me maullaba hace muchos años el “eu sei que vou te amar”. Será el 12 de mayo, la acompaña Carlos Marques y las entradas no sobrepasan los 9,64 euros. No sé vosotros, pero yo voy a intentar perderme en su ronroneo.

Supongo que todo el mundo conoce la versión a la que me he estado refiriendo durante todo el post. Pero, por si queréis volver a escucharla, os la dejo colgada en castpost. Sólo hay que pinchar sobre el cuadrito negro.



Eu sei que vou te amar (sé que voy a amarte)
por toda a minha vida eu vou te amar (por toda mi vida voy a amarte)
em cada despedida eu vou te amar (y en cada despedida te voy a amar)
desseperadamente (desesperadamente)
eu sei que vou te amar (yo sé que te voy a amar)

E cada verso meu será (Y cada verso mío será)
pra te dizer (para decirte)
que eu sei que vou te amar (que sé que voy a amarte)
por toda a minha vida (durante toda mi vida)

Eu sei que vou te chorar (Yo sé que voy a llorar)
a cada ausëncia tua eu vou chorar (en cada ausencia tuya, yo voy a llorar)
mas cada volta tua há de apagar (pero cada regreso tuyo borrará)
o que esta ausëncia tua me causou (lo que esta ausencia tuya me causó)

Eu sei que vou sofrer (Yo sé que voy a sufrir)
a eterna desventura de viver (la eterna desventura de vivir)
a espera de viver ao lado teu (a espera de vivir a tu lado)
por toda a mina vida (por toda mi vida)


Si quieres saber más de este disco

9 comentarios:

Erradizo dijo...

De nuevo, fantástico post, me dejas sin palabras.

Cuando te leo hablar de "eu sei que vou te amar" a mi cabeza viene la versión de Diego el Cigala y Bebo Valdés, ahí se nota que mi incorporación al jazz es tardía, de hecho estoy ahora mismo descubriendo la bossa nova, pasito a pasito. Caminos diferentes, mismas músicas.

Besos mi niña.

Olvido A. dijo...

Erradizo: Mi incoporación también fue tardía, pequeño. Bájate ese disco de Vinicius. Es tremendo. Besos, mi niño

Phases Moon dijo...

Y la versión de Ivan Lins!!! la has escuchado de esta canción??? me encanta, no pude evitar comentar :-D porque la pieza es preciosa cantela quien la cante. Apenas sé un poco del género, pero me gusta mucho igual
Un saludo

Anónimo dijo...

para que se hagan una idea de lo ignorante que soy...a mi me gusta escuchar canciones se soul pero soy bastante nueva en esto...el caso esque estaba empezando a preguntarme como es el jazz y a la vez a interesarme mas por la musica brasileña, el bossa nova etc...y resulta que van por el mismo camino..y encima encuantro esta pagina por casualidad!
encima he conocido a un percusionista de jazz con el ke kizas grabe algo...kasualidad o causalidad!!!! saludos a todos

monik dijo...

No se como pero llegué...si aquellos puentes que nos llevan a nuestros sentimientos, pensamientos y memorias mas profundas...las canciones, los libros, las fotos...ke lindo...me gusta...me encantaría hablar de estos temás con tigo...se ke el blogger no es donde pero no otra forma de hacerlo...mi mail monik0000@yahoo.com

oscartrinidad dijo...

La canción de Vinicius es una bendición justamente la estoy oyendo y dedicándosela al que tiene mi amor infinito, muchas gracias por tener este hermoso tema en tu blog...

Alu Pineda dijo...

qué maravilla de canción, algún día te mandaré, una pista que cante recientemente, y sí era eu sei que vou te amar.

Qué canción tan más sincera.

Un beso, y tienes un blog maravilloso.

Mariet dijo...

Es una cancion sencillamente maravillosa la cual describe perfectamente lo que siento y quiero dedicar a una persona muy especial que Amo Mucho ... Oscar J

Anónimo dijo...

Hola muy bueno u blog. Querria saber si me pueden ayudar a conseguir el verso que recita vinicius en esta maravillosa cancion "eu sei que... " en la fusa con Maria creusa